ณ เขาสูง ศาลเจ้าร้างกลางดึกสงัดเงียบสงบ

นี่...  ขอบคุณนะที่ยัง มีลมหายใจให้รัก
 
 
แม้ว่าจะ จะไม่ได้รักเธอดั่งลมหายใจเหมือนแต่ก่อน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่เพราะเธอทำให้ฉันรู้ว่า  
 
ในแต่ละลมหายใจ มันมีคุณค่าที่จะรักมากแค่ไหน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 การเริ่มต้น ไม่ใช่เรื่องง่าย
 
แต่การสานต่อ ก็เป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่า
 
 
 
 
และวาระแห่งการสิ้นสุด ความจริงแล้วมันง่ายที่สุดเลย
 
แต่ทำใจยากที่สุดเช่นกัน ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทุกครั้งที่... ได้ยินเสียงเกลียวคลื่น ริมทะเล...
 
 
 
 
 
 
ฉันยังคิดถึง วันนั้นที่เราได้พบกันครั้งแรก...  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยังคิดถึงความฝัน ที่เคยวาดไว้ ที่ริมทะเล
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยังคิดถึงเสียงกระซิบของเธอที่มากับเกลียวคลื่น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยังจำรอยยิ้มของเธอ ที่เริงร่า ดำผุดดำว่ายในท้องทะเล
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความรักที่มีให้เธอ ก็มากมายดั่ง น้ำทะเลในมหาสมุท
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เค็มน่ะ ... กินไม่ได้  แต่เห่ห์ ฮ่ะๆๆๆๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ความสุขที่ฉันมีครั้งแล้วครั้งเล่า ...  
 
 
 

 
 
 
 
 
 
หลายครั้งในนั้น ก็มีเธอรวมอยู่ด้วย ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 การที่ได้ใช้เวลาด้วยกันนั้น  
 
 มีความสุขมากเสียจนแทบก้าวขาไปข้างหน้าไม่ได้แน่ะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ปล่อยให้ฉันก้าวไปเถอะนะ
 
 
 
 
 
 ลืมคำสัญญา ที่ฉันให้ไว้เถอะ
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าเราก้าวไปข้างหน้าได้
 
 
 
จะมีความสุข ที่มากกว่า มากกว่านี้รออยู่นะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 ฉัน... ก็จะอธิษฐาน  
 
ให้รอยยิ้มอันแสนสุขของเธอกลับมาอีกครั้งเช่นกัน
 

 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
I love U, 

 

 

 

U-know ?  

 

 

 (ทำหน้าดับเนทไม่รับรู้อีกแระ  -''-)

 

 

 

 

 

 

  I love you,  TVXQ